Na swoim blogu Robert Drózd zamieścił bardzo ciekawy artykuł na temat hurtowego usuwania pozycji zaarchiwizowanych w chmurze Amazonu, wiedza bardzo przydatna dla użytkowników czytnika Kindle i korzystających z niego także do czytania stron z internetu.
Cały artykuł pod adresem :http://swiatczytnikow.pl/jak-hurtowo-usuwac-ksiazki-z-chmury-amazonu/ serdecznie zapraszam do zapoznania się i ewentualnego skorzystania.
środa, 22 sierpnia 2012
wtorek, 21 sierpnia 2012
"Ostatnia z dzikich" - Trudi Canavan
W związku z urlopem i wyjazdem na blogu miałem małą przerwę ale teraz wracam z nowymi siłami i zaczynam od mocnego "uderzenia" - druga część trylogii "Era pięciorga" - "Ostatnia z dzikich".
Druga część jest znacznie lepsza od pierwszej ("Kapłanka w bieli"), pojawiają się nowe wątki, coraz więcej postaci i ten wspaniały świat opisywany w najdrobniejszych szczegółach mamy góry, lasy, morza i w każdym z tych miejsc czujemy ich zapach, smak oraz temperaturę. Opisy kreowane przez Trudi są wspaniałe.
W drugiej części poznajemy także bliżej Pendarian, którzy okazują się lustrzanymi odbiciami Cyrklian a nie żadnymi krwi poganami za jakich uchodzili w pierwszej części. Dość ciekawie zapowiadają się losy bogów i wzajemnych zależności pięciorga bogów Cyrklian z pięciorgiem bogów Pendarian czy to tylko zbieg okoliczności czy jednak autorka ma w tym jakiś cel. Dodatkowo ciekawie także rozwija się wątek dzikich, których liczba nam znacznie wzrosła w dwójki (Emerahl oraz Mirara) do piątki (dodatkowo bliźniacy oraz Mewa) a właściwie szóstki jeżeli doliczyć Aurayi-e jaki będzie ich wpływ na dalsze losy świata, jaką rolę przewidziała dla nich autorka?
Niestety jest mała łyżka dziegdziu jak dla mnie to wątki miłosne są niestety mdłe i naiwne, możliwe że książka była pisana z myślą o żeńskiej części czytelników fantasy i dla takiego odbiorcy to będzie in plus mi to trochę popsuło lekturę.
Ocena 5/6
Ostatnia z Dzikich Era Pięciorga Tom 2
Druga część jest znacznie lepsza od pierwszej ("Kapłanka w bieli"), pojawiają się nowe wątki, coraz więcej postaci i ten wspaniały świat opisywany w najdrobniejszych szczegółach mamy góry, lasy, morza i w każdym z tych miejsc czujemy ich zapach, smak oraz temperaturę. Opisy kreowane przez Trudi są wspaniałe.
W drugiej części poznajemy także bliżej Pendarian, którzy okazują się lustrzanymi odbiciami Cyrklian a nie żadnymi krwi poganami za jakich uchodzili w pierwszej części. Dość ciekawie zapowiadają się losy bogów i wzajemnych zależności pięciorga bogów Cyrklian z pięciorgiem bogów Pendarian czy to tylko zbieg okoliczności czy jednak autorka ma w tym jakiś cel. Dodatkowo ciekawie także rozwija się wątek dzikich, których liczba nam znacznie wzrosła w dwójki (Emerahl oraz Mirara) do piątki (dodatkowo bliźniacy oraz Mewa) a właściwie szóstki jeżeli doliczyć Aurayi-e jaki będzie ich wpływ na dalsze losy świata, jaką rolę przewidziała dla nich autorka?
Niestety jest mała łyżka dziegdziu jak dla mnie to wątki miłosne są niestety mdłe i naiwne, możliwe że książka była pisana z myślą o żeńskiej części czytelników fantasy i dla takiego odbiorcy to będzie in plus mi to trochę popsuło lekturę.
Ocena 5/6
czwartek, 26 lipca 2012
"Kapłanka w bieli" - Trudi Canavan
Przyszedł czas na drugą serię autorstwa Trudi Canavan po trylogii "Czarnego Maga" teraz kolejna trylogia "Era Pięciorga". Zapowiada się na kolejną wspaniałą serię tej autorki, podobieństwa do wcześniejszej trylogii to napewno główna bohaterka kobieta o ponadprzeciętnych zdolnościach magicznych, szybko zdobywająca kolejne szczeble "kariery". Różnice to przedewszytkim otoczenie w "Erze Pięciorga" bardzo duży nacisk położono na religię wszystko w tym świecie jest nią przesiąknięte. Z jej powodu są największe podziały w społeczeństwie.
Minusy jakie znalazłem, czasami akcja staje się rozwlekła, wydaje się, że te 700 str można byłoby z powodzeniem i zyskiem zmieścić na połowie czyli około 350 str. Drugie co zwróciło moją uwagę to naiwność głównych bohaterów czasem wręcz porażająca.
Jednak jak zsumować wszytko za i przeciw to jak dla mnie wychodzi na plus świat w którym rozgrywa się akcja jest rozbudowany, historia jest wielowątkowa czyta się lekko i przyjemnie, z wielką ochotą sięgnę po drugą część.
Ocena 5/6.
Kapłanka w bieli
Minusy jakie znalazłem, czasami akcja staje się rozwlekła, wydaje się, że te 700 str można byłoby z powodzeniem i zyskiem zmieścić na połowie czyli około 350 str. Drugie co zwróciło moją uwagę to naiwność głównych bohaterów czasem wręcz porażająca.
Jednak jak zsumować wszytko za i przeciw to jak dla mnie wychodzi na plus świat w którym rozgrywa się akcja jest rozbudowany, historia jest wielowątkowa czyta się lekko i przyjemnie, z wielką ochotą sięgnę po drugą część.
Ocena 5/6.
Kapłanka w bieli
czwartek, 19 lipca 2012
Nook Simple Touch vs. Kindle Touch
Na blogu www.eKundelek.pl Krzysztof Szumny zamieścił bardzo ciekawy test porównawczy dwóch największych konkurentów w sferze e-czytników na rynku amerykańskim Kindle Touch oraz czytnik firmy Barnes&Noble Nook Simple Touch. Test znajduje się po następującym adresem eKundelek.pl.
wtorek, 17 lipca 2012
"Kosogłos" - Suzanne Collins
Ostatnia część trylogii o Głodowych Igrzyskach "Kosogłos" wywołuje u mnie mieszane uczucia, z jednej strony książka utrzymuje poziom dwóch poprzednich części z drugiej podobnie jak przy drugiej części brakuje świeżości lub pomysłu na zaskoczenie czytelników.
Katniss wraz z kilkoma uczestnikami ostatnich Igrzysk zostaje uratowana z areny i przewieziona do 13 Dystryktu gdzie spotyka swoją rodzinę oraz ocalałych z 12 Dystryktu. Po wewnętrznej walce o to jak postąpić decyduje się przystąpić do powstania jako jego symbol - tytułowy Kosogłos. Od tego momentu w książce mamy doczynienia jakby z powtórką igrzysk z poprzednich części trylogii zmienia się tylko otoczenie zamiast areny mamy miasto Kapitol.
Duży plus należy się autorce za zakończenie to nie jest bajka w której koniec następuje na zasadzie "i żyli długo i szczęśliwie", może faktycznie żyli jeszcze długo ale ciężko mówić o szczęściu po takich przeżyciach, to bardzo przypomina prawdziwe życie, w którym człowiek to tak naprawdę układanka z puzli, które sam zbiera przez całe życie.
Czy sięgnięcie po tę pozycje zdecydujcie sami nie jest zła ale już nie tak wspaniała jak pierwsza część.
Ocena 4/6
Kosogłos
Katniss wraz z kilkoma uczestnikami ostatnich Igrzysk zostaje uratowana z areny i przewieziona do 13 Dystryktu gdzie spotyka swoją rodzinę oraz ocalałych z 12 Dystryktu. Po wewnętrznej walce o to jak postąpić decyduje się przystąpić do powstania jako jego symbol - tytułowy Kosogłos. Od tego momentu w książce mamy doczynienia jakby z powtórką igrzysk z poprzednich części trylogii zmienia się tylko otoczenie zamiast areny mamy miasto Kapitol.
Duży plus należy się autorce za zakończenie to nie jest bajka w której koniec następuje na zasadzie "i żyli długo i szczęśliwie", może faktycznie żyli jeszcze długo ale ciężko mówić o szczęściu po takich przeżyciach, to bardzo przypomina prawdziwe życie, w którym człowiek to tak naprawdę układanka z puzli, które sam zbiera przez całe życie.
Czy sięgnięcie po tę pozycje zdecydujcie sami nie jest zła ale już nie tak wspaniała jak pierwsza część.
Ocena 4/6
Kosogłos
 |
piątek, 13 lipca 2012
"Igrzyska śmierci" - film
Zgodnie z zapowiedzią z postu o "Igrzyskach śmierci" postarałem się o film będący ekranizacją tej książki. Muszę przyznać, że zostałem zaskoczony, tak jak lubię literaturę fantastyczną tak nie przepadam za filmami w szczególności jeśli są oparte na książkach. Niestety zdecydowana większość ekranizacji książek fantastycznych jest przynajmniej słaba a niektóre są wręcz tragiczne, choćby polski "Wiedźmin" Sapkowskiego, książkę czyta się wspaniale a na filmie można co najwyżej dobrze się wyspać, jeszcze lepiej wysypia się na serialu :).
Jednak tytułowe "Igrzyska śmierci" w reżyserii Garego Rossa są naprawdę fajnym filmem. Co prawda książka jest dużo bogatsza i wątki są bardziej rozbudowane ale film wiele jej nie ustępuje.
Jeżeli jeszcze nie oglądaliście tego filmu to gorąco polecam nie będziecie się nudzić ale pod warunkiem przeczytania wcześniej książki.
Jednak tytułowe "Igrzyska śmierci" w reżyserii Garego Rossa są naprawdę fajnym filmem. Co prawda książka jest dużo bogatsza i wątki są bardziej rozbudowane ale film wiele jej nie ustępuje.
Jeżeli jeszcze nie oglądaliście tego filmu to gorąco polecam nie będziecie się nudzić ale pod warunkiem przeczytania wcześniej książki.
wtorek, 10 lipca 2012
"W pierścieniu ognia" - Suzanne Collins
Z wielką ochotą zaraz po skończonych "Igrzyskach śmierci" wziąłem się za druga część trylogii. Jest równie dobra co pierwsza część a dokładniej "tylko" równie dobra, niestety powiela schematy z poprzedniej części. Obracamy się wśród tych samych bohaterów, którzy ponownie muszą pojawiać się na arenie igrzysk i ponownie stoczyć walkę na śmierć i życie. W pierwszej książce pomysł na fabułę był świeży i zaskakujący w drugiej to niestety odgrzewane kotlety.
Fabuła w wielkim skrócie, Katniss Everdeen i Peeta Mellark powracają jako zwyciężcy igrzysk, wraz z rodzinami zamieszkują w specjalnej strefie w dystrykcie 12 przeznaczonym dla zwyciężców. Po pół roku mają wyruszyć na tournee po Panem, przed wyjazdem z wizytą u Katniss pojawia się prezydent Snow, który wyjaśnia powód niezadowolenia władz z zakończenia igrzysk oraz grozi Katniss i jej bliskim.
W czasie tournee dochodzi do zamieszek w niektórych dytryktach. Zbliżają się rocznicowe 75 "Głodowe Igrzyska" (co 25 lat są specjalnie przygotowywane), w tym roku władze planują uczestników wybierać spośród wszystkich żyjących zwycięzców co automatycznie oznacza udział Katniss jako jedynej kobiety z dystryktu 12. I znów przeżywamy z głównymi bohaterami igrzyska tylko tym razem zakończenie jest jeszcze bardziej zaskakujące... ale tego dowiecie się czytając książkę.
Pomimo powtarzającego się schematu książka jest ciekawa nie zaskakująca jak pierwsza część ale czyta się przyjemnie, jak najbardziej polecam jako lekturę na wakacje.
Ocena 5/6
W pierścieniu ognia
Fabuła w wielkim skrócie, Katniss Everdeen i Peeta Mellark powracają jako zwyciężcy igrzysk, wraz z rodzinami zamieszkują w specjalnej strefie w dystrykcie 12 przeznaczonym dla zwyciężców. Po pół roku mają wyruszyć na tournee po Panem, przed wyjazdem z wizytą u Katniss pojawia się prezydent Snow, który wyjaśnia powód niezadowolenia władz z zakończenia igrzysk oraz grozi Katniss i jej bliskim.
W czasie tournee dochodzi do zamieszek w niektórych dytryktach. Zbliżają się rocznicowe 75 "Głodowe Igrzyska" (co 25 lat są specjalnie przygotowywane), w tym roku władze planują uczestników wybierać spośród wszystkich żyjących zwycięzców co automatycznie oznacza udział Katniss jako jedynej kobiety z dystryktu 12. I znów przeżywamy z głównymi bohaterami igrzyska tylko tym razem zakończenie jest jeszcze bardziej zaskakujące... ale tego dowiecie się czytając książkę.
Pomimo powtarzającego się schematu książka jest ciekawa nie zaskakująca jak pierwsza część ale czyta się przyjemnie, jak najbardziej polecam jako lekturę na wakacje.
Ocena 5/6
W pierścieniu ognia
 |
Subskrybuj:
Posty (Atom)